ดีท็อกซ์คืออะไร? ร่างกายกำจัดของเสียเองอย่างไร และเราช่วยดูแลได้อย่างไร
|
|
|
เวลาอ่าน 1 min
|
|
|
เวลาอ่าน 1 min
ในวันที่กรุงเทพฯ มีฝุ่น PM2.5 สูง เราอาจเลื่อนการเดินออกกำลังกายกลางแจ้งได้ แต่ในชีวิตประจำวัน เราหลีกเลี่ยงการสัมผัสมลพิษได้ไม่ทั้งหมด ขณะเดียวกัน แม้ในวันที่เราอยู่บ้าน ร่างกายก็ยังสร้างของเสียจากการทำงานตามปกติ ตับและไตจึงมีหน้าที่จัดการกับสารบางชนิดและขับของเสียออกทุกวัน การดูแลสุขภาพของอวัยวะทั้งสองจึงเป็นเรื่องที่ควรใส่ใจอย่างสม่ำเสมอ
พอพูดถึงคำว่า “ดีท็อกซ์” หลายคนอาจนึกถึงการดื่มน้ำผัก การสวนล้างลำไส้ การกระตุ้นให้ขับถ่าย หรือการอบตัวให้เหงื่อออก แต่ก่อนจะเลือกว่าควรทำอะไร ลองเริ่มจากคำถามว่า ร่างกายกำลังจัดการกับอะไร ขับออกทางไหน และเราช่วยดูแลกระบวนการนี้ในชีวิตประจำวันได้อย่างไร?
บทความนี้จะพาไปดูว่าตับและไตทำงานร่วมกันอย่างไร แล้วค่อยตอบคำถามว่า ถ้าอยากดูแลการกำจัดของเสียของร่างกายอย่างปลอดภัย เราควรเริ่มจากอะไร?
คำว่า “ดีท็อกซ์” ถูกใช้กับหลายวิธี ตั้งแต่การดื่มน้ำผักไปจนถึงการอบตัวให้เหงื่อออก ในบทความนี้ เมื่อพูดถึง “ดีท็อกซ์ตามธรรมชาติ” เราหมายถึงกระบวนการที่ร่างกายใช้จัดการกับสารบางชนิดและขับของเสียออก ซึ่งเกิดขึ้นทุกวัน
ตัวอย่างหนึ่งเริ่มจากโปรตีนในมื้ออาหาร เมื่อร่างกายสลายกรดอะมิโน จะเกิดแอมโมเนียขึ้น ตับจะเปลี่ยนแอมโมเนียให้เป็น ยูเรีย จากนั้นยูเรียจะเดินทางไปกับเลือดถึงไตและถูกขับออกทางปัสสาวะ นี่เป็นตัวอย่างของของเสียที่เกิดจากการทำงานตามปกติของร่างกายเอง
คำว่า “ขับสารพิษ” จึงมีความหมายชัดขึ้นเมื่อเรารู้ว่ากำลังพูดถึงสารอะไร มาจากไหน และร่างกายจัดการกับสารนั้นอย่างไร นอกจากของเสียที่ร่างกายสร้างขึ้นเองแล้ว ในชีวิตประจำวันเรายังอาจสัมผัสสารจากภายนอกผ่านอากาศ อาหาร และน้ำได้ด้วย
ทุกครั้งที่เราหายใจออก เข้าห้องน้ำ หรือขับถ่าย ร่างกายกำลังขับของเสียออกคนละแบบ ของเสียแต่ละชนิดมีทางออกต่างกัน ขึ้นอยู่กับว่าร่างกายจัดการกับสารนั้นอย่างไร
ทางปัสสาวะ ไตกรองเลือดและขับของเสียที่ละลายในน้ำ เช่น ยูเรีย ออกไปพร้อมกับน้ำส่วนเกินในรูปของปัสสาวะ
ทางอุจจาระ ตับส่งของเสียบางชนิดลงสู่น้ำดี เช่น บิลิรูบินที่เกิดจากการสลายเม็ดเลือดแดง น้ำดีไหลเข้าสู่ลำไส้ และสารที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของบิลิรูบินจะถูกขับออกมากับอุจจาระ ซึ่งมีส่วนทำให้อุจจาระมีสีน้ำตาล
ทางลมหายใจ เซลล์สร้างคาร์บอนไดออกไซด์ขณะใช้พลังงาน เลือดจะพาคาร์บอนไดออกไซด์ไปยังปอด แล้วเราขับออกทุกครั้งที่หายใจออก
แล้ว เหงื่อ ล่ะ? เหงื่อมีน้ำ เกลือแร่ และสารอื่น ๆ ในปริมาณเล็กน้อย หน้าที่หลักของเหงื่อคือช่วยระบายความร้อนเมื่อระเหยจากผิว ปริมาณเหงื่อที่เห็นจึงบอกได้ว่าร่างกายกำลังตอบสนองต่อความร้อน แต่ใช้วัดว่าขับสารที่เป็นอันตรายออกไปเท่าไรไม่ได้
ในหัวข้อก่อนหน้า เราเห็นแล้วว่าของเสียบางอย่างเกิดจากการทำงานของร่างกายเอง ในชีวิตประจำวัน เรายังอาจสัมผัสสารจากภายนอกผ่านอากาศที่หายใจ อาหารที่กิน และน้ำที่ดื่ม ตัวอย่างเหล่านี้ช่วยให้เห็นว่าคำว่า “สารพิษ” ครอบคลุมสารหลายชนิด และแต่ละชนิดมีแหล่งที่มาต่างกัน
อากาศที่เราหายใจ เราอาจสูดฝุ่น PM2.5 จากการจราจรหรือการเผา รวมถึงสารในควันบุหรี่มือสองเมื่ออยู่ใกล้คนที่สูบบุหรี่
อาหารที่เรากิน
สารที่พบในอาหารมีที่มาต่างกัน เช่น ปรอทเป็นสารปนเปื้อนที่อาจสะสมในเนื้อปลาบางชนิด ปริมาณที่เราได้รับจึงขึ้นอยู่กับชนิดและปริมาณปลาที่กิน ส่วนผงชูรส สารช่วยให้ขึ้นฟู และสารกันเสีย เป็นวัตถุเจือปนที่เติมลงในอาหารบางชนิดเพื่อปรับรสชาติ เนื้อสัมผัส หรือยืดอายุการเก็บรักษา
น้ำที่เราดื่ม ตะกั่วอาจปนเปื้อนในน้ำดื่มได้หากน้ำไหลผ่านท่อหรืออุปกรณ์ประปาที่มีตะกั่ว
เมื่อรู้ว่า เราสัมผัสอะไร ผ่านทางไหน มากแค่ไหน และนานเท่าไร เราก็ประเมินความเสี่ยงและลดการสัมผัสได้ตรงจุดขึ้น เช่น เลือกออกกำลังกายในอาคารในวันที่ค่าฝุ่นสูง จากตรงนี้เราจะกลับมาดูว่า เมื่อร่างกายได้รับสารบางชนิดหรือสร้างของเสียขึ้นเอง ตับและไตมีบทบาทอย่างไรในการจัดการกับสารเหล่านั้น
จากตัวอย่างยูเรียก่อนหน้านี้ เราเห็นแล้วว่าตับและไตทำงานต่อกันอย่างไร แต่การกำจัดของเสียเป็นเพียงส่วนหนึ่งของงานที่อวัยวะทั้งสองทำอยู่ทุกวัน
ตับช่วยเปลี่ยนสภาพสารให้ร่างกายขับออกได้ง่ายขึ้น ตับทำหน้าที่นี้กับสารบางชนิดที่ร่างกายสร้างขึ้นเองและสารบางชนิดที่ได้รับจากภายนอก หลังจากตับเปลี่ยนสภาพแล้ว สารเหล่านี้อาจถูกขับออกทางปัสสาวะหรือผ่านทางน้ำดี ขึ้นอยู่กับชนิดของสาร
ไตช่วยขับของเสียและรักษาสมดุลของเลือด ขณะที่ไตกรองเลือด ของเสียและน้ำส่วนเกินจะถูกขับออกเป็นปัสสาวะ ส่วนสารที่ร่างกายยังต้องใช้จะถูกดูดกลับเข้าสู่เลือด ไตยังช่วยปรับระดับน้ำ เกลือแร่ และกรดในเลือดให้อยู่ในช่วงที่เหมาะกับการทำงานของเซลล์และอวัยวะต่าง ๆ
เมื่อเข้าใจว่าตับและไตทำหน้าที่อะไร คำถามต่อไปคือ ในชีวิตประจำวัน เราลดการสัมผัสสารที่เป็นอันตรายและดูแลสุขภาพของอวัยวะทั้งสองได้อย่างไรบ้าง?
ถ้าอยากเริ่มดูแลตัวเองอย่างปลอดภัย ลองเริ่มจากสิ่งที่ทำได้สม่ำเสมอในแต่ละวัน ทั้งการลดการสัมผัสสารที่อาจเป็นอันตราย และการดูแลสุขภาพของตับกับไต ซึ่งทำหน้าที่จัดการสารและขับของเสียอยู่แล้วทุกวัน
ลดการสัมผัสฝุ่นและควันเท่าที่ทำได้ ในวันที่ค่าฝุ่น PM2.5 สูง ลองย้ายการเดินหรือออกกำลังกายมาไว้ในอาคาร และเลือกพื้นที่ปลอดบุหรี่เพื่อลดการสัมผัสควันมือสอง
แล้วการอบตัวจนเหงื่อออกล่ะ? ที่ Destinare เราใช้ Herbal Dome หลังการนวดเดรนน้ำเหลือง มาตลอดแปดปี และจุดเริ่มต้นของลำดับนี้มาจากสิ่งที่ฉันสังเกตตอนลองอบตัวสองแบบด้วยตัวเอง
Herbal Immune Therapy ใช้ลำดับที่คุณชิโนบุ ซาโตะคิดค้นไว้ คือเริ่มจากการนวดเดรนน้ำเหลือง แล้วตามด้วยการอบตัวใน Herbal Dome ตอนนำวิธีนี้มาใช้ที่ Destinare เราลองอบอย่างเดียวด้วย เพราะอยากรู้ว่าจะต่างกันแค่ไหน ตอนอบอย่างเดียวเราแทบไม่มีเหงื่อ แต่พอนวดก่อนแล้วค่อยอบ เราสังเกตว่าเหงื่อออกง่ายขึ้นชัดเจน
ตลอดแปดปีที่เราแนะนำให้ลูกค้านวดแล้วอบต่อในทรีตเมนต์เดียวกัน เราสังเกตว่าลูกค้าทุกคนที่เราได้ดูแลด้วยวิธีนี้มีเหงื่อออกระหว่างอบ รวมถึงคนที่บอกว่าปกติเหงื่อออกยาก หลังจบทรีตเมนต์ ลูกค้าหลายคนยังเล่าว่า อยากเข้าห้องน้ำทันที หรือสังเกตว่าปัสสาวะมากกว่าปกติ
ในช่วงอบ เราใช้สมุนไพรตามฤดูกาลจากสวนของเราในจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ที่มีคุณสมบัติช่วยขับสารพิษ ร่วมกับความอุ่นจาก Herbal Dome
ในชีวิตประจำวัน เราหลีกเลี่ยงฝุ่น ควัน และสารปนเปื้อนบางชนิดได้ไม่ทั้งหมด การลดการสัมผัสเท่าที่ทำได้ ควบคู่กับการเลือกอาหารที่หลากหลาย ดื่มน้ำให้เพียงพอ และขยับร่างกายสม่ำเสมอ แน่นอนว่าสิ่งเหลือนี้คือพื้นฐานของการดูแลสุขภาพในระยะยาว แต่ในวันที่ร่างกายเราต้องการตัวช่วยในการขับสารพิษ
Herbal Immune Therapy เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง ที่ปลอดภัย ช่วยแบ่งเบาภาระของตับและไต และสร้างพื้นฐานสุขภาพดีระยะยาวในวันที่ร่างกายเราต้องการขับสารพิษ